เจ้านายสไตล์ขงเบ้ง ภาค 2

ขงเบ้ง

คราวก่อนเขียนเรื่อง เจ้านายสไตล์ขงเบ้ง ไป โดยสรุป จะพูดเกี่ยวกับคน ประเภทขงเบ้ง นั้นคือ เก่งมาก จึงพยายามทำทุกอย่าง ควบคุมทุกอย่าง ด้วยตัวเอง ไม่ค่อยไว้ใจให้ใครทำให้ ประมาณนี้ มาภาค 2 นี้ผมจะขยายความต่อจากภาคแรก ซะหน่อย เริ่มเลยละกันครับ
ด้วยเหตุผลที่เป็น “คนเก่งมาก” จึงทำให้ “ทำทุกอย่าง ควบคุมทุกอย่าง ด้วยตัวเอง” ซึ่งนั้นทำให้การเลือกใช้คน ก็มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว เหมือนกับ

เจ้านายสไตล์ขงเบ้ง

ขงเบ้ง

ห่างหายการเขียนเรื่องสามก๊ก ไปนาน วันนี้พบเจออะไรหลายอย่างมา เลยนึกขึ้นได้กลับมา สามก๊ก ฉบับมนุษย์เงินเดือนต่อดีกว่า คิดว่าน่าจะยกตัวอย่าง เปรียบเทียบ สไตล์การทำงาน ของเจ้า จากตอนก่อนๆ ที่เคยเขียน ไว้กับ เจ้านายสไตล์โจโฉ ทั้งสองภาค วันนี้ จะเล่าเรื่องของ เจ้านายสไตล์ขงเบ้ง ให้ฟังครับ
หากพูดถึงเรื่องสามก๊ก น้อยคนที่จะไม่รู้จัก ขงเบ้ง หรือ จูกัดเหลียง ยอดอัจฉริยะบุรุษ ผู้หยั่งรู้ดินฟ้ามหาสมุทร

ช่วงชีวิตนึง ที่เรียกว่า เรียนป.โท

ช่วงนี้ผมอยู่ในช่วงใกล้สอบกลางภาคของการเรียนปริญญาโทอยู่ครับ อารมณ์ ความรู้สึก ค่อนข้างคล้ายคลึงกับสมัยตอนเรียนปริญญาตรี นั้นแหละครับ แต่สิ่งที่อาจจะแตกต่างไปคือ “ความรับผิดชอบ” และ “เรื่องที่เราต้องรับผิดชอบ” ครับ ช่วงที่เราเรียนป.ตรี ผมเองมีเรื่องที่ต้องรับผิดชอบไม่มาก ค่าเทอมก็ไม่ได้เป็นคนจ่าย พ่อแม่จ่ายให้ ค่าที่พักพ่อแม่ก็จ่ายให้ ค่ากิน ค่าเที่ยว รวมไปถึงค่าใช้จ่ายอื่นๆ ผมก็ถือว่าตัวเองโชคดีในระดับนึงที่ไม่ต้องรับผิดชอบเรื่องการหาเงินๆ ทองๆ เลยเพียงแค่ต้องจัดการ หรือ หมุนเงิน ให้ทัน เท่านั้นเอง และอีกเรื่องที่ต้องรับผิดชอบก็คือแค่

เล่าเรื่องเมืองหงสาฯ

บัลลังก์บุเรงนอง

ครั้งก่อนเล่าเรื่องวันแรกในการเยือนย่างกุ้งกันแล้ว วันนี้จะเล่าต่อถึงทริปวันที่สอง ที่ผมได้ไปเมือง หงสาวดี หรือ Bago กันครับ เมือง หงสาวดี นี่สำหรับคนไทยนี่เรียกได้ว่า แทบจะคุ้นหูกันแทบทุกคน เพราะเราเรียนประวัติศาสตร์ ไทยรบพม่า กันมาตั้งแต่ประถม มัธยม เมืองหลวงพม่าในยุคก่อนก็คือ หงสาวดี นี่แหละ
มื้อเช้าที่โรงแรม ผมได้เจอกับอาหารพม่า ที่เรียกว่า Mohinga หรือ โมนฮินกา ครับ เป็นเส้นหมี่ ราดด้วยน้ำซุป ซึ่งรสชาติจะคล้ายๆ กับกระเพาะปลาเมืองไทย

เล่าเรื่องเมืองพม่า

เจดีย์ชเวดากอง ย่างกุ่ง พม่า

 
เริ่มต้นจากออกเดินทางที่สนามบินดอนเมือง ในไฟลต์เช้าตรู DD4230 ของวันศุกร์ที่ 30 พฤษภาคม สู่ สนามบินย่างกุ้ง ประเทศพม่า…

นั่งเครื่องราวๆ ชั่วโมง 20 นาที ก็มาถึงสนามบินย่างกุ้ง อินเตอร์เนชั่นแนลแอร์พอร์ท มองดูไปรอบๆ ผมว่าเขาตกแต่งสวยงามกว่า สนามบินดอนเมืองซะอีกนะ และก็เดินมาเรื่อยๆ ลงบันเลื่อนไปด่านตรวจคนเข้าเมือง ผมว่าอารมณ์คล้ายๆ สนามบินชางฮิ สิงคโปร์นิดหน่อย 555